DIPOL
Przykłady praktyczne
Dipol półfalowy
jest według mnie najprostszą anteną, zasilaną
w środku za pomocą kabla koncentrycznego.
Długość ramion L podane są w tabeli
poniżej i są obliczane dla dolnych częstotliwości pasma. Skracając anteną przesuwamy
rezonans w kierunku częstotliwości wyższych wg. podanych przykładów i
tabeli.
Pasmo ( MHz ) Długość ramion L1 +L2 ( cm ) Korekta ( cm/10kHz )
1,8 83,33 219,0
3,5 42,86 59,5
7 21,43 15,0
10 21.43 7,0
14 10,71 3,5
18 8,33 2,0
21 7,14 1,5
24 6,03 1,2
28 5,36 1,0
50 3,00 0,6
Korygując
długość anteny należy robić to tak aby SWR był w takim miejscu na jakim nam
zależy pamiętając, że łatwiej jest skrócić antenę niż ją wydłużać. Jako
izolatora środkowego najlepiej użyć izolatora ceramicznego lub z płyty z włókna
szklanego ( 6-8 mm ) na odciągi najlepiej zastosować linki nylonowe lub innej. Przy
linkach nylonowych nie muszą być stosowane trudno osiągalne izolatory
ceramiczne, linka nylonowa jest wystarczającym izolatorem i do tego tania.
W praktyce amatorskiej rzadko występują warunki do powieszenia anteny
zgodnie z prawidłami sztuki odpowiednio wysoko i w pustej przestrzeni. Należy
wykorzystać takie warunki jakie się posiada i zaprojektować optymalny układ anten. Czasami kosztem
zysku, czy sprawności, ale przy odrobinie wiedzy możemy zawiesić anteny również, które
będą spisywać się zupełnie poprawnie. Na rysunku widzimy układ montażu anten
typu DIPOL gdy mamy do dyspozycji jeden maszt lub np. wysokie drzewo. Środek
anteny podwieszamy jak najwyżej, a ramiona anteny rozkładamy na boki
zachowując w miarę możliwości kąt 90o pomiędzy nimi.
Nie mając skrzynki antenowej możemy z powodzeniem zastąpić linię
zasilającą kablem koncentrycznym 50 W
i bezpośrednio podłączyć
antenę do urządzenia nadawczego.
Dipol
podwieszony skośnie – układ sloppera. Ta antena charakteryzuje się zauważalną kierunkowością
w kierunku odciągu.
Pamiętajmy,
że antena jednopasmowa jest zawsze dużo lepsza od podobnej wielopasmowej.
K0NM instalując antenę na jedno z pasm amatorskich
stwierdził, że się nie zmieści. Pomyślał, co by się stało gdyby pozwolić końcom
zwisać. Okazało się, że redukcja wymiarów
poziomych nawet do 50% nie powoduje zbyt dużych zmian w promieniowaniu.
Spadek
zysku 0,6 dB jest nie wielki. Dopasowanie dipola jest najłatwiejsze, kiedy
zgięcie wynosi około 40-50% długości jego ramienia. Kiedy dipol jest zgięty o
50% charakterystyka jego nieznacznie się zmienia. Minimalny spadek spowodowany
jest rozszerzeniem się głównego listka. Przy dużych zgięciach charakterystyka
staje się bardziej eliptyczna a nawet kołowa.
Dipol wielopasmowy jest prostą antenę kompromisową mogącą
pracować na kilku pasmach. Zasadą jest
aby poszczególne dipole były od siebie jak najdalej. Antenę zasilamy pojedynczym
kablem koncentrycznym. Szczegóły A,B,C,D,E,F to odpowiednie odciągi połączone
tak aby następne anteny były w pewnej odległości od siebie. Zazwyczaj jest to
kilkadziesiąt cm.
Antena Windom
Antena również prosta, spopularyzowana w latach 1930 do
1940r. opisana w QST z 1929 roku przez W8GZ, wymaga wykonania transformatora
1:4. Wymiary tej anteny podane są na rysunku. Oryginalne
wymiary opublikowane w QST wynoszą: krótsze ramię 45,3FT czyli 1380cm i długość
całości 136FT czyli 4145cm. Antena pracuje dobrze w pasmach 3.5’ 7, 14 MHz i
nieco gorzej 21 i 28 MHz.
Dipol Nadienienki
Ciekawą anteną wielopasmową jest dipol Nadienienki. Antena
wykonana wg. Wymiarów na rysunku dobrze pracuje na pasmach 7-28MHz. Do
konstrukcji wystarczy 6-8 przewodów miedzianych o średnicy 2-3 mm. Przewody
powinny być utrzymane w stałej odległości od siebie za pomocą obręczy plastikowych
lub innego tworzywa. Antenę należy zasilić przewodem 300 om lub
transformatorem 1:4 kablem
koncentrycznym.
